++มุมมืดของหมาเอ++

[for cubic school] 

หลังจากนี้จะสอบรัวๆ  ยังไม่รู้จะว่างแค่ไหน  ถ้าหาเวลาได้จะทยอยอัพค่ะ

การบ้าน 2 และ 4 ยังคงดองเพราะยาว  รอว่าง
การบ้าน 3 ดอง....เพราะสั้น 
การบ้าน 5 ยังไม่ส่ง.... 
วันนี้มาส่ง pre การบ้าน 5 เพราะมีประโยชน์ต่อการเขียน การบ้าน5 ของธูปค่ะ

pre การบ้านที่ 5 - (ก่อน)เหตุการณ์วันเลือกที่นั่งในมุมมองของฉัน

เพราะวันนี้เป็นวันจันทร์...

"สวัสดีครับหลวงตา" ธูปเอ่ยขณะที่ยกมือขึ้นไหว้ชายชราในจีวรผ้าเหลืองด้วยท่าทีนอบน้อม นิ้วโป้งทั้งสองจรดหว่างคิ้ว ศีรษะก้มต่ำถูกประเพณี 

"มากวนวัดกันได้ทุกวันจันทร์เลยนะ  โยมพี่โยมน้อง"  หลวงตาเอ่ยทักพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ  บ่งบอกให้รู้ว่าท่านไม่ได้พูดในเชิงตำหนิติเตียนอะไร เป็นแต่เพียงการหยอกล้ออย่างผู้มักคุ้นกันเสียมากกว่า 

ธูปยิ้มให้กับหลวงตาที่เห็นกันมาตั้งแต่เขายังเรียกท่านว่าหลวงพ่อ  และเป็นท่านที่ธูปเองให้ความเคารพมากที่สุด  เพราะนอกจากจะให้ความกรุณาต่อเขา ยังเผื่อแผ่มาถึงเทียนอีกด้วย...

ใช่...เพราะท่านก็เป็นเป็นหนึ่งในบุคคลไม่กี่คน  ที่"เห็น"เช่นเดียวกัน...

"ที่วัดเย็นดีครับ  ผมเลยต้องขอมาอาศัยใบบุญหน่อย"

เป็นที่รู้กัน  ว่า"เย็น"ในความหมายนี้ไม่ได้หมายถึงอากาศ  แต่หมายถึงบรรยากาศที่สงบร่มเย็น....สงบจิตสงบใจ

หลวงตายังคงยิ้มด้วยแววตา  ใบหน้าที่ประทับร่องรอยการผ่านเลยของเวลามาเนิ่นนานนั้นแสดงอารมณ์อย่างสงบ  และมีความสุขกับทุกวินาทีในโลก

หากท่ามกลางความนิ่งนั้น  กลับมีเสียงกรีดร้องดังขึ้นตามด้วยเสียงร้องไห้ปานจะขาดใจ....

....ดูท่า  งานศพวันนี้คงไม่โสภาเท่าไหร่กระมัง.....

"อาตมาดูท่าจะมีงานต้องทำซะหน่อย  โยมธูปโยมเทียนตามสบายนะ"  หลวงตาเอ่ยอีกครั้ง  ก่อนจะเดินจากไป

ธูปยกมือไหว้ให้กับแผ่นหลังของท่านอีกครั้ง  ก่อนจะถอดแว่นตาที่สวมออกเสียบไว้ที่กระเป๋าเสื้อ  หันไปมองเทียนที่ส่งยิ้มอย่างร่าเริงมาให้  แล้วก้าวไปยังที่ประจำใต้ต้นไทรใหญ่ริมลานวัด 

เด็กหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิบนลานอิฐ  หลังพิงลำต้นของไม้ใหญ่  หลังจากจัดท่านั่งที่สบายตามอัตภาพให้กับตัวเองได้แล้วก็จัดแจงหยิบกระดาษยับยู่ยี่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ 

"พี่ธูป  นั่งไหนดีคะ?"

"ที่นั่งเบอร์ 33"

"เห? เทียนนึกว่าพี่จะเลือกหลังสุดซะอีก"

"หลังสุดริมหน้าต่างเป็นที่ของคนไม่ค่อยเรียนเขานั่งกัน ใครเลือกนั่งก่อนทั้งๆที่ที่ยังไม่เต็ม อาจารย์อาจจะเพ่งเล็งว่าไม่ตั้งใจ ที่นั่ง 33 ดีกว่า อยู่หลังห้องแต่ไม่ถึงกับท้ายสุด  อาจารย์มักไม่ค่อยใส่ใจ "

"คิดซะลึกซึ้งเชียวพี่ก็~~~"

"อีกอย่าง นั่งริมหน้าต่างเทียนจะได้เข้าออกสะดวกด้วย นั่งที่กรอบหน้าต่างก็ได้  ไม่ดีรึไง"

เทียนได้แต่คิด...พี่ธูปอาจจะลืมนึก  ว่าที่จริงเทียนเองก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้านซ้ายของพี่เสมอไปก็ได้
แต่การที่พี่ธูปคิดเผื่อเทียนด้วยเสมอ  สาวน้อยเองก็รู้สึกดีอยู่เหมือนกัน....จึงไม่ได้ขัดอะไรออกไป

"แล้วถ้ามีคนจองที่ก่อนพี่ละค่ะ"

"นั่นสินะ......."  เด็กหนุ่มเงียบไปสักพัก

"เอาอย่างนี้แล้วกัน..."

ปากกาสีแดงตวัดลงบนกระดาษสีขาว  เพิ่มรอยแต่งแต้มอีกสามสี่รอย

"แล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน" 

= = = = = = = =

สำหรับคนที่ต้องการคอมเมนท์โดจิน เอนทรีล่างยังขอต้อนรับอยู่นะคะ ^^
ขอยกตอบคอมเมนท์ไว้รอบหน้าน่ะค่ะ  จะไปอ่านหนังสือ Y_Y