++มุมมืดของหมาเอ++

ดวงตาสีดำเบิกขึ้นอย่างเหลือกลาน มือและขาทั้งสองดิ้นพราดสะเปะสะปะด้วยแรงทั้งหมดที่มีเหลือในกายอันบอบช้ำ.....ราวกับจะไขว่คว้าความหวังที่ไม่มีวันจะได้มา

ความหวังที่อาจเป็นเพียงความตายที่น่าพรั่นพรึง...สิ่งที่ทุกชีวิตดิ้นรนเพื่อจะหนีมันมาตลอด....มันอาจเจ็บปวดนัก....แต่คงไม่เท่ากับนรกที่เขากำลังถูกบังคับให้เผชิญ....

มัจจุราชกดเขาติดแน่นกับพื้น...เสียงร้องเว้าวอนพยายามจะหลุดรอดจากลำคอ....หากมันคงเบาเหลือเกิน....หรืออาจจะไร้สาระเสียจนไม่มีใครใส่ใจ...

คมเขี้ยวแหลมจรดที่ส่วนหัวและลากลงไปถึงลำคอ....

"ที่ตรงนี้" เสียงนั้นดังขึ้นราวกับจะเยาะ แล้วความเจ็บล้ำลึกก็พุ่งทะยานให้แขนทั้งสองข้างกระตุกเกร็ง ก่อนจะตามไปด้วยท่อนขาที่เหยียดออก...

ร่างเกือบทั้งร่างไร้ความรู้สึกสิ้นเชิง

เหลือเพียงหัวที่ยังคงผงกได้ กับตาทั้งสองที่ยังกลอกไปมา....

ขอบตาเรื่อชื้นราวกับมีน้ำใสเอ่อคลอ....แม้จะรู้ว่าตาทั้งสองของเขาปรกติก็ชื้นอยู่เสมอ

"คราวนี้ตาพวกเธอทำงานแล้ว" น้ำเสียงคุ้นเคยนั้นกล่าวเรียบ....เฉยชา....ราวไร้ความรู้สึกหรืออารมณ์

คนพวกนี้ใจดำเกินไป

....

........

..........

ไม่ได้เจอกันนานนะพี่นางน้องนายและใครก็ได้ที่ยัง(ทน)ตามอ่านบลอก(ร้างๆดองๆ)ของข้าเจ้า.....

กลับมาเปิดบลอกก่อนสอบ 1 อาทิตย์....เพราะมีอะไรอยากเขียน....ซึ่งอะไรนั้นแน่นอนว่าเกี่ยวกับหัวเรื่องของเอนทรี....(ไม่งั้นก็ไม่รู้จะเขียนหัวเรื่องมาทำบ้าอะไร)

สำหรับคนที่อาจจะรอ(ถ้ายังมี...ซึ่ง...ไม่คิดว่าจะมี...)นิยายของหมาเอ ข้างบนไม่ได้เป็นส่วนเสี้ยวของโปรเจคนิยายเรื่องใหม่แสนซาดิสม์หรือภาคต่อเรื่องเก่า(ที่ยังดองข้ามปีข้ามชาติสม่ำเสมอ) แต่อย่างใด.....

แต่แน่นอน...มันว่าด้วยเรื่องของ เซอร์อาเธอร์ และเอิร์ลเซบาสเตียน

ก่อนจะเข้าเรื่องว่าทำไมต้องว่าด้วยชื่อทั้งสองนี้....อยากให้รู้อะไรไว้ก่อน3 ข้อ

ข้อ 1 ชื่อของเซอร์อาเธอร์ หมาเอเป็นคนตั้งเอง....เหตุผล...เพราะตอนนี้กำลังบ้าตั้งทุกสิ่งทุกอย่างในโลกชื่อว่าอาเธอร์

ข้อ 2 ชื่อของเอิร์ลเซบาสเตียน...หมาเอไม่ได้ตั้ง....แต่เป็นคนใส่บรรดาศักดิ์เอิร์ลลงไปให้....เพราะท่านเอิร์ลสมควรได้รับการยกย่อง

.

..

...

....

แล้วข้อ 3 ล่ะ?

.

..

...

....

ข้อ 3 ทั้งสองเป็น "กบ"

สรุปแล้ว เอนทรีที่ทุกท่านกำลัง(เสียเวลาอันมีค่า และมีประโยชน์ที่มีแค่ 24 ชั่วโมงต่อวัน)จะอ่าน เป็นเรื่องเกี่ยวกับกบสองตัว ที่โดนหมาเอและเพื่อนร่วมกลุ่มอุตริตั้งชื่อว่าเซอร์อาเธอร์และเอิร์ลเซบาสเตียน...

ทำไมถึงต้องเป็นกบ?

ไปถามคนที่สั่งหมาเอสิ.....เอ้ยไม่ใช่....เข้าใจว่าเพราะกบเป็นสิ่งมีชีวิตที่ขนาดพอเหมาะ น่าเกลียดน่ากลัวไม่มากกำลังดี(คือ...ยังน้อยกว่าแมลงสาบ) มีอันตรายน้อย(เพราะไม่มีใครเคยโดนกบฆ่า..แต่มีคนโดนแมลงสาบทำให้หูหนวกได้) ตายไปไม่ค่อยมีใครห่วงหา(ประโยคนี้อาจไม่จริง..เพราะกบก็น่าจะมีครอบครัว พ่อ แม่ ลูก ปู่ ย่า ตา ทวด เหมือนกัน...และที่สำคัญมันก็ไม่ใช่แมลงสาบ ) ฆ่ามันคงได้บาปน้อย (ประโยคนี้ก็ไม่จริงเช่นเคย...ขนาดฆ่าแมลงสาปเรายังบาปเลย...เพราะฉะนั้นฆ่าอะไรก็บาปทั้งนั้นแหละน่า ) และหาได้ง่ายตามตลาดสด (อันนี้แล้วแต่สภาพทางภูมิศาสตร์ที่แต่ละคนอยู่...แต่แน่นอนว่า..หายากกว่าแมลงสาบ)

ส่วนถ้าเอาสาเหตุที่จริงก็...จะทำ lab physiology มันต้องใช้คุณกบ.....ก็เท่านั้นเองละน่า....(ขอบคุณพระเจ้า..ที่ไม่ได้ใช้แมลงสาบ)

*/physiology : วิชาสรีระวิทยา...ว่าด้วยการทำงานของร่างกาย (ในที่นี้หมาเอกำลังศึกษาการทำงานของ muscle)

ด้วยเหตนี้...เซอร์อาเธอร์และเอิร์ลเซบาสเตียนก็ไม่ได้เป็นใครใหญ่มาจากที่ไหน....ก็เป็นแค่คุณกบที่โชคร้าย(ที่สุดในโลกของวันนั้น...)ที่ต้องมาเป็นสัตว์ทดลองให้กลุ่มแลปของหมาเอนั่นเอง.....

ว่าด้วยเรื่องของ เซอร์อาเธอร์ และเอิร์ลเซบาสเตียน (จริงๆแล้ว)

เมื่อนาฬิกาชี้เลขบอกเวลา...เพื่อนผู้ช่ำชอง เชี่ยวชาญและปราดเปรื่องในการจับกบก็ไปรับคุณกบตัวแรกของการทดลองมาให้จากอาจารย์หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักที่มีหน้าที่เป็นนายทวารเฝ้าประตู(ถัง)

คุณกบมีลักษณะพิเศษ....อย่างแรกคือเป็นกบที่ตัวใหญ่...ควายมาก...ราวกับจะกินแมลงมาแล้วหมดทุ่งซาวันน่า...และอย่างที่สองก็คือดูเป็นกบอ้วนที่ขี้เกียจสิ้นดี...แม้จะถูกจับจนไส้ทะลักก็ยังขี้เกียจจะเตะจะถีบเอาตัวรอด

ในสายตาหมาเอ...เป็นกบที่สมควรตายอย่างมาก และไม่น่าสงสารเลยสักกะนิดเดียว....

การทำการทดลอง muscle physiology ในวันนี้ เราต้องผ่าขากบออกมาทดลองกล้ามเนื้อและเส้นประสาทที่ขาทั้งสองข้าง แน่นอนว่าการผ่าสดๆทำไม่ได้ เพราะคงไม่มีกบที่ไหนนอนแหมะแฉะให้เอามีดมาเฉือนเนื้อเถือหนังตัวเองแน่ๆ (แม้หมาเอจะคิดว่า ถ้าเป็นคุณกบตัวนี้มันอาจจะขี้เกียจจนให้ทำก็ได้..แต่ในประวัติศาสตร์ไม่มีกบตัวไหนเคยยอมมาก่อน) เราเลยต้องทำการ pitch(ไม่แน่ใจว่าสะกดถูก)กบเสียก่อน

การ pitch กบ (ซึ่งยังไม่แน่ใจว่าสะกดถูก) คือการเอาอะไรคมๆลงๆไปคว้านตัดความรู้สึกจากประสาทส่วนกลางกับไขสันหลัง...ทำให้กบเป็นอัมพาตเหลือแค่หัวที่พะงาบๆกับลูกกะตา และแขนขาที่เหยียดตึง(และไร้ความรู้สึกสิ้นเชิง)

แน่นอนว่าหน้าที่นี้...หมาเอไม่มีเอี่ยว...เพราะพี่ TA ที่คุมแลปไม่กล้าให้เด็กทำ...กลัวกบตายก่อนเวลาอันควร(ล่วงหน้าหลายชั่วโมง) และอาจารย์กบจะไม่พอต่อความต้องการของตลาด.....

หมาเอที่ไม่มีอะไรทำเลยได้แต่นั่งรอพี่ TA ทรมานกบน้อยตาดำๆ....พลางในใจก็นึกตั้งชื่อ(โดยไม่ใช้สมองซีกไหนเลยในการคิด)ให้คุณกบ.....

แน่นอนว่าชื่อนั้นคืออาเธอร์....

แต่อาเธอร์กลับไม่ได้ทำคุณประโยชน์ให้ความรู้แก่นักศึกษาที่ตาดำพอๆกัน(แต่ใจดำกว่า)....เนื่องจากจนแล้วจนรอดพี่ TA ก็ไม่สามารถตัดความรู้สึกขาขวาของอาเธอร์ได้ไม่ว่าจะคว้านจนไส้ทะลักไปเท่าไหร่แล้วก็ตาม

"เปลี่ยนกบใหม่"....พี่สาว TA คนสวยว่าเสียงดังฟังชัด และแน่นอน คำสั่งคนให้คะแนนมา...คนจะเอาคะแนนก็ตอบสนองโดนพลัน เพื่อนเก่าเจ้าเดิมรีบวิ่งโร่ก่อนเพื่อน ใบหน้ามันเปื้อนยิ้มดูจะมีความสุขกับหน้าที่ของตัวเองดี....น่าจะไปจับกบขายมากกว่าเรียนหมอนะแก.....

กบตัวใหม่ถูกเพื่อนคัดสรรมาจากกว่าอีก 15 ตัวในถัง....คราวนี้ดูเป็นกบรุ่นสมบูรณ์แบบได้สัดส่วนดี....สงสัยว่าเพื่อนหมาเอจะมีเซนส์ในการเลือกกบจริง

มันน่าจะไปจับกบขายมากกว่าเรียนหมอจริงๆนะ...........

ของใหม่(ดิ้นได้)ย่อมดีกว่าของเก่า...โดยเฉพาะของใหม่ที่เอ๊าะๆ อาเธอร์ถูกทิ้งให้ไปนอนพะงาบในอ่าง มีสายน้ำเล็กหล่อเลี้ยงชีวิตที่เหลือแค่หัว....อีกไม่นานมันคงตาย

ส่วนกบตัวใหม่ที่ถูกนำมา....เพื่อนอีกคนตั้งให้ว่ามันดูแข็งแรงหนักแน่น..เพราะงั้นต้องชื่อเซบาสเตียน....(ไม่มีเหตุผลว่าทำไมกบที่แข็งแรงต้องชื่อเซบาสเตียน....มันไม่รู้ความหมายด้วยซ้ำแค่มันอยากตั้ง...)

แน่นอนว่าถึงจะไม่ได้ถูกใครสักคนในกลุ่มหมั่นไส้เหมือนอาเธอร์....เซบาสเตียนก็โดนประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์โดยไม่มีข้อละเว้นเช่นกัน....

"ใช้ได้สักที" พี่สาว TA พูดด้วยเสียงเหนื่อยๆปนโล่งใจ...คงไม่อยากหนักบาปขึ้นอีกตัว

การผ่าขากบดำเนินขึ้นเป็นลำดับต่อไปหลังจากเสียเวลามากว่าชั่วโมง ด้วยความที่หมาเอถึกเกินจะทำงานละเอียดอย่างเช่นตัดหนังแหวกกล้ามเนื้อหา nerve และรักษาเส้นเลือด จึงโดนอัปเปหิไปเป็นคนให้น้ำเซบาสเตียนแทน....

เข้าใจว่าเป็นหน้าที่เดียวที่จะได้จ้องตาเซบาสเตียนทุกครั้งที่ทำ (มันคงอาฆาตแค้นตรูไปอีกชาติเศษทีเดียวแหละ...ก็เห็นอยู่คนเดียวนี่นา)

หลังจากนั้น...เซบาสเตียนก็ได้กลายเป็น "ครู" เพื่อพานักเรียนผ่านกาลทดลองอีก 5 ขั้นตอน...ซึ่งขอเล่าแค่ว่า..พวกเราก็ภาวนาให้อาจารย์กบไม่ตายไปเสียก่อน (เปลืองกบตัวใหม่มันเสียบุญและเวลา....)

ไม่รู้ว่าผีห่าซาตานที่ไหนช่วย...หรือแค่ความถึกและทิฐิของกบรุ่นก็ไม่รู้ เซบาสเตียนยังคงผงกหัวชูคอขยับแขนซ้าย....ซึ่งไม่รู้ทำไมยังขยับได้..ทั้งๆที่โดน pitch แล้ว....จนจบการทดลอง....ในขณะที่เหลือบไปเห็นอาเธอร์ในอ่าง...เขียวไปซะแล้ว(เพิ่งรู้ว่ากบตาย..เขียวได้มากกว่าเดิมซะอีก....)

และเมื่อจบการทดลอง....ก็ถึงเวลาจะลากับเซบาสเตียนที่ยังคงมองหมาเอด้วยตาเหลือบๆราวกับหงุดหงิดอยู่ตลอดเวลา....ขี้โมโหเป็นบ้าเลย แค่นี้ต้องโกรธกันด้วยหรือไง...รับรองว่าปรกติต้องไม่มีกบตัวไหนอยากเข้าใกล้เซบาสเตียนแน่ๆเลย....

แต่การลาจากกับกบที่มองตากันมากว่าสองชั่วโมงมันก็น่าเศร้าสิ้นดี โดยเฉพาะเมื่อเรารู้ว่า...เซบาสเตียนกำลังจะถูกปล่อยให้แห้งตาย.....

เป็นครั้งแรกจริงๆที่มีความรู้สึกว่า...กบตัวนี้ไม่น่าตายเลยจริงๆ

เพื่อยกย่องต่อความเสียสละของอาจารย์(แม้ตัวนึงจะตายก่อนจะได้เป็นก็เถอะ) หมาเอจึงได้เลื่อนขั้นบรรดาศักดิ์ให้อาเธอร์เป็นเซอร์อาเธอร์ และเซบาสเตียนเป็นเอิร์ลเซบาสเตียน

ทั้งสองถูกนำร่าง(ที่ตัวนึงเป็นกับตาย) กลับลงถังซึ่งเขียนว่า "ที่ทิ้งซากกบ" แม้ว่าหมาเออยากจะขอแยกร่างของท่านเอิร์ลเซบาสเตียนไว้อีกทาง แต่มันไม่มีที่ๆเขียนว่า "ที่ทิ้งกบที่ยังไม่เป็นซาก" เลยสักถังนี่นา....

ตอนนี้ก็ล่วงเวลามาหนึ่งวันแล้ว ทั้งสองคงจากไปไม่อยู่บนโลกสกปรกโสมมแห่งนี้....

ขอให้หลับอย่างเป็นสุขเถอะนะเซอร์อาเธอร์ และเอิร์ลเซบาสเตียน....

และขอให้รับรู้ไว้ว่า คุณูประการของท่านที่มีต่อการศึกษาของหมาและคนจำนวนหนึ่ง จะได้ถูกจารึกเอาไว้แล้ว...แม้ตัวตาย แต่ชื่อ(ที่ตั้งให้เอง...)ยัง เพราะมันจะอยู่ในใจและเอนทรีของหมาเอตลอดไป

God be with you...

จบ....เอนทรีนี้ทรมานสัตว์เป็นบ้าเลย....ให้ตายเถอะ.....

ป.ล กำลังจะสอบ ไม่ต้องถามหาตัวไปอีกหนึ่งอาทิตย์..และตอนนี้กำลังบ้า dragon delivery ของพี่เคียว กับ Deathopia ของทั่น persona nongrata สอบเสร็จแล้วใครบ้ามานั่งคุยกัน

ป.ป.ล พี่ทริส....ถ้าแวะมาอ่าน...ช่วยบอกด้วยว่าจะนัดคุยกันวันไหนดี Y_Y หายไปนานแล้วอ่า ไม่เจอเลย ไหนว่าจะนัดวันเสารืที่แล้วไง โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ