++มุมมืดของหมาเอ++

ทำตัวชั่วแอบหนีแว่บกลับมาพักหลังทำโจทย์อินทิเกรต(สำหรับคนที่ไม่ได้เรียนสายนี้..มันคือหนึ่งในเลขบทโฉดที่มีนามว่าแคลคูลัสจ้า) ทำไปทำมาแล้วอยากหัวเราะ ไม่ใช่มันง่ายนะ อันที่จริงแล้วมันก็ไม่ได้ยากด้วย วิธีทำไม่ยากแม้แต่นิดหากเพียงท่านตีโจทย์ออกว่าจะใช้วิธีอะไรไป solve มัน...แต่หมามันโง่จนตีโจทย์ไม่ออกเท่านั้นเอง Y_Y

หลังจากเอาหัวโขกคารวะหนังสือไปหลายที ด้วยความเศร้าปนง่วง สิ่งหนึ่ง(ที่ไม่เกี่ยวกับการสอบเลย) ก็แว่บเข้าไปในหัวหมา...ที่จริงก็แว่บมานานแล้ว แต่เพิ่งได้มาลองคิดให้เป็นเรื่องเป็นราว(เสียเวลาเล่น)เอาวันนี้เอง

แล้วไอ้เจ้าตัวที่ทำให้หมาระริกระรี้หนีเลขหนีความจริงมาอัพบลอกสิ่งนั้นก็คือที่จั่วหัวเอนทรีนี้แหละ "สมการความเก่ง" นั่นเอง

ความเก่ง ในที่นี้หมายถึงความสามารถของบุคคลที่สามารถประจักษ์ได้จากผลงานและผลการสอบ ฯลฯ หรือเวลาไปถามโจทย์ที่ยากชิบแล้วเพื่อนมันดันตอบได้...นั่นแหละ เอาเป็นว่าเก่งก็คือเก่ง

มาดูสมการความเก่ง(แบบโง่ๆ)ของหมากัน

ความเก่ง = พรสวรรค์ + ความขยัน + ดวง
ทั้งนี้สมการเป็นจริงเมื่อไม่มีตัวแปรความคลาดเคลื่อนแบบโกง

ปลายสุดของกราฟความเก่งเป็นอินฟินีตี้ (ระยะอนันต์) เพราะเหนือฟ้ายังมีการบินไทย....เอ้ยไม่ใช่ เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน...ไอ้พวกเก่งแบบไม่บันยะบันยังมันมีจริง....

มาเจาะลึก(แบบตื้นๆ)สมการนี้กัน

พรสวรรค์ ใครจะเถียงว่าพรสวรรค์ไม่ควรมาอยู่ในสมการนี้?....สมบัติที่ไม่มีใครฉกชิงไปได้มากกว่าความรู้(ที่เดี๋ยวก็ลืม...) ก็คือไอ้เจ้าพรสวรรค์ที่สวรรค์ส่งนรกสร้าง พระเจ้าให้มาหรือทำกรรมดีไว้พอนี่แหละ...เคยเห็นคนที่ไม่อ่านหนังสือแต่มันยังสอบได้ดี(กว่าเรา) หรือคนที่มีจิ้นบรรเจิดและงานทางศิลปะเยี่ยมโดยไม่จำเป็นต้องฝึกฝนมากมายไหม... นั่นแหละคือค่าของพรสวรรค์ในแต่ละบุคคลล่ะ แน่นอนว่าค่าพรสวรรค์มากก็ยิ่งส่งให้ค่าความเก่งสูงตามไปด้วย...
อนึ่งค่าพรสวรรค์ของแต่ละบุคคลเป็นค่าคงที่(ถ้าเขียนกราฟก็เป็นกราฟเส้นตรงตลอดชีพ)...อยากเพิ่ม..ต้องทำบุญให้ดีแล้วไปเกิดใหม่เอง...

ความขยัน อันนี้รวมถึงการฝึกฝน การเล่าเรียน อ่านหนังสือ ทำการบ้าน เข้าห้องสมุด บลา~~~(ไม่รู้แระเพราะไม่ค่อยทำ) ความขยันยิ่งมากก็ทำให้องค์ความรู้มาก และทำให้ค่าความเก่งเพิ่มขึ้นไปด้วย
อย่างไรก็ดี ค่าความขยันยังมีความเกี่ยวข้อง (มีแฟกเตอร์) หลายอย่างประกอบกันไปด้วย(เช่น มีตัวขี้เกียจเป็นแรงเสียดทาน) ในแต่ละบุคคลจึงมีค่าที่เรียกว่า "ความขยันสูงสุด" หรือที่เรียกกันว่า ขีดจำกัดความขยันนั่นเอง ซึ่งจะไม่เปลี่ยน(คงที่)จนกว่าเจ้าของจะปรับพฤติกรรมเพื่อเปลี่ยนองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องใหม่ (เช่น เพิ่มสกิลสมาธิด้วยการฝึกนั่งสมาธิ เป็นต้น)

อนึ่งค่าความขยันเป็นค่าที่สามารถปรับเปลี่ยนได้อยู่ตลอดเวลา (บางครั้งเราก็ไม่สามารถบวกความขยันสูงสุดของบุคคลได้ เพราะมันเสือกขี้เกียจกะทันหัน) หากต้องการมีค่าความเก่งสูง ขอบอกว่านี่เป็นค่าเดียวที่อยู่บนพื้นฐานการตัดสินใจของมนุษย์ อย่าละเลยเสียล่ะ

ดวง ไม่ต้องพูดก็คงรู้ว่าสำคัญขนาดไหน ไอ้เจ้าดวงนี่...จะพบบ่อยมากตอนสอบ..แล้วคุณเพื่อนที่ไม่เคยอ่านหนังสือ ไม่เคยเห็นมันฉลาด ข้อสอบไม่ได้เปิดก็กามั่วผัวะๆๆเต็ม Answer sheet แต่ประเด็นคือคะแนนที่ออกมาดันมากกว่าเรา (อีกแล้ว) พวกนี้เกิดมามีดวงเป็นซัพพอร์ต ขออย่าช้ำใจหรือน้อยใจโชคชะตา เพราะแต่ละคนค่าดวงไม่เท่ากัน และค่าดวงในแต่ละช่วงชีวิตก็ต่างกันอีกตะหาก ถ้าเราเขียนกราฟของค่าดวงนั้นเราก็จะได้เห็นเส้นโค้งขึ้นลงตลอดเวลาของชีวิต(นั่นหมายความว่า แม้สอบครั้งนี้ดวงจะดี คราวหน้าอาจห่วยได้)

ค่าดวงปัจจุบันเปลี่ยนไม่ได้ ค่าดวงอนาคตปรับเปลี่ยนได้ยาก หากอยากได้ค่าสูงๆ การทำบุญดูจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่มนุษย์พึงกระทำได้....แต่ขอแนะนำให้ไปใช้ความพยายามกับค่าความขยันจะดีกว่า...

ตัวแปรความคลาดเคลื่อนแบบโกง ค่าที่ทำให้สมการนี้ไม่สามารถใช้ได้จริงเพื่อวัดผลสอบและผลงานที่ออกมาได้ มาจากความสามารถส่วนบุคคลอีกทาง คือการลอก copy เลียนแบบ อาการสายตายาวฉับพลันในห้องสอบ ฯลฯ อันทำให้ไม่จำเป็นต้องใช้ความเก่งของตัวเองในการแสดงผล....ทำให้ค่าความเก่งที่วัดได้เป็นเท็จจึงไม่อยู่ในขอบเขตของสมการ....

หลังจากพล่ามมายาวแล้ว ขอบอก ณ ตรงนี้ว่า ไอ้ข้างบนนี่...หมามั่วเองหมดเลยนะ ฮะๆๆ (โดนหลอกให้อ่านมาเสียยาว) ใครคิดคนละแบบก็ถือว่าเป็นแค่ความคิดเห็นของหมาป่าตัวนึง(ที่หลอนการสอบ)อยู่ก็แล้วกัน แต่เราชอบเลยเอามาให้อ่านกัน ไว้วันหลังว่างกว่านี้จะคิดจริงๆจังๆเผื่อจะได้เป็นสมการคณิตศาสตร์ที่เป็นรูปธรรมและตั้งหน่วยความเก่งเป็น wolf rate (ให้เกียรติเผ่าพันธุ์) เหอเหอเหอ (บ้าไปแล้วตรู)

ลาละ (ไปอ่านหนังสือแระ อู้มานาน)

ป.ล เอนทรีล่างยังรับความเห็นอยู่นะ ฮะๆๆๆ ไว้จะมาประกาศหลังสอบ