++มุมมืดของหมาเอ++

แว่บจริงๆ เพราะคนอื่นเขาไปทำพานไหว้ครูกันหมด...กะจะตามไปช้าๆเพราะพาน 2 อันใช้คน 128 คนทำมันคงออกมาคงดูไม่จืด....

เพิ่งหาคอมฯเจอ โอ้พระเจ้า สวรรค์ช่างอยู่แสนไกล.... คอมอยู่ห้องสมุด ตัวอยู่หอ...ห้องสมุดปิดทุ่มนึง ไอ้ที่กะจะออนดึกๆเป็นอันพับโครงการเข้ากระเป๋าถ่วงบึงบุ่ย...แต่ถึงมันจะใกล้มือก็เหอะ...แค่จะหาเวลาอ่านหนังสือให้หมดยังไม่มีเลย...นับประสาอะไรกับถ่อมาร่อนเร่....

พูดถึงเรื่องในรั้วมหาลัย เนื่องจากหมามาเรียนหมอ (สมการที่ออกมา หมา+หมอ = หมอหมาๆ ...O_o) ...ก็อย่างว่า ปีหนึ่งมันก็ยังเบาดุจขนนก(ถ่วงลูกตุ้ม 1 ตัน..ถือว่าเบาแล้วนะ...-_-# ) เป็นความภูมิใจเล็กๆว่าอย่างน้อยก็เบากว่าถาปัด' ของซาดอสกะเฟียร์... แต่สังคมการเรียนหมอ....

พระเจ้า...คนการ์ตูนมันหายไป(มุดหัวอยู่)ไหนกันหมด(ฟร่ะ!!)

อยากจะร้องไห้ ร้องไห้ และร้องไห้แอบอิจฉาไอ้ซาดอสจนตาจะไหม้...แถวนี้คนจะบ้าการ์ตูนยังไม่มี คนอ่านโดฯก็ไม่มีคนจะบ้าวายยิ่งไม่มีใหญ่...ไอ้ธาตุศักดิ์สิทธิ์ (HOLYbsm) แถวนี้ยังรู้จักกันในความหมายตามดิกชั่นนารีอยู่เลย ....มองเห็นอนาคตอับเฉาอยู่ใกล้ๆแล้ว...ฮือ ขนาดเคาท์เคนเล่มสุดท้ายออกยังไม่มีใครมากรี๊ดกับเราเลย แงงงงงงง (ได้แต่โทรไปหลอนกับดอสอย่างช้ำใจ...)

อยากกลับเป็นเด็กม.ปลาย โฮ....

อ้าก ใกล้จะต้องไปแหล่ว...พูดเร็วๆถึงเรื่องที่อยากพูดก่อน...

- HBD น้องต๊ะ ย้อนๆๆๆๆ (ตอนวันเกิดพิมพ์ไม่ทันขออำภัยก้า...)ของขวัญน้องต๊ะอยู่ในคอมฯที่บ้าน Y_Y ไว้วันเสาร์นี้พี่จะเอาให้เน้อ....ขอโทดจริงๆที่ช้าน้าพ่อตา.....แงงงงง

- ของขวัญวันหมั้นพี่ทริส...ก็อีหรอบเดิม ไม่ได้ดอง แต่ยังไม่ได้ลง ค้างเติ่งอยู่คอมที่บ้านอย่างหน้าซีดตาโหล....แงงงงงงงง(*2)

- ฟิคFB#3 ยังไม่ได้จรดมือลงคีย์บอร์ด...ฮืออออ กำลังพยายามคิดอยู่ (คิดมากมันหลอน) แต่ตอนนี้กะลังอ่าน "โลกของโซฟี"อยู่ สงสัยว่า...ฟิคคงแนวหลอนๆเข้าใจยากอีกตามเคย (มันหมายความว่าอ่านไม่รู้เรื่องรึเปล่านะประโยคนี้) จะพยายามไม่ให้มันวายเน้อ....(พยายามแล้ว)

- ปกของเหม ลงหมึกเส็ดแล้ว วะฮะๆๆ เดี๋ยวจะเอาให้ดูว่าแกจะเอารึเปล่าละกัน (เผอิญเป็นรูปที่ทำเป็นการบ้านของพี่พีซพอดี...ยิงทีเดียวได้งานหลายงาน (เพราะเวลาไม่ค่อยมีเฟร้ย)

อยากทำโดดาเรนจัง...ชีวิตนี้ยังมีเวลาเหลือขนาดไหนกันน้อ....Y_Y

หมาเอ...โดนความรู้ทับตาย.....(มันไม่ยอมเข้าไปในหัว....)

ป.ล เอาฟร่ะ อย่างน้อยร้านเช่าการ์ตูนที่ศาลายาก็ยังมี ice-cold ....(นี่ก็เป็นอีกความภาคภูมิใจเล็กๆ....)