++มุมมืดของหมาเอ++

ไม่ได้อัพบลอกนานละ อัพซะหน่อย...สถานการณ์ตอนนี้ไม่มีอะไรมากนอกจาก...

1. เซ็งแทนพี่สลอธเรื่องสลอธเงา...หวังว่ามันจะจบจริงนะ เฮ้อ....อย่าคิดอะไรมากกับคำบ่นเราเลย...เรามันพวกมองโลกในแง่ร้ายนะ....
2. จะบ้าตายกับคู่พิสดาร LxF ของพี่ทริส (มันต้องแอลแอลเดะ โฮฮฮฮฮฮฮ)
3. หมาใช้มือ (อุ้งเท้าหน้าก็เรียก) นั่งตัดเส้นโดฯจนปวดมือปวดกบาล เกลียดพิกม่าชะมัดยาด...คุมยาก....ตรูอยากใช้ดินสอ โฮฮฮฮฮ....

นั่งชิวไปเรื่อยๆด้วยความเซ็ง(แล้วมันจะเสร็จไหม..งานเอ็งนะไอ้หมา)เลยแว่บไปดูไซยูกิเล่ม 2 มาดว่าต้องการกำลังใจ ดูไปดูมา (รอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้นับไม่ได้ ซื้อการ์ตูนมาคุ้ม...เหอเหอ) แล้วก็แอบฮา....ก็ไอ้ฉากหน้า 122 ที่คุณพี่ซันโซปีนขึ้นไปบนหลังคาเล็งปืนใส่โคไกจินะ....

"อุตส่าห์ปีนขึ้นมาได้นะ"
"เพราะงั้นเสื้อเลยเลอะหมดนี่ไง"

นั่งจิ้นอยู่นานเลย (ใช้เวลาได้เป็นประโยชน์ดีอีกแล้ว) ว่าพี่แกปีนขึ้นไปอีท่าไหน...หลังคามันก็ควรจะสูง..((แน่นอนว่าจินตภาพที่ฮาได้ต้องไม่ใช่กระโดดได้สูงๆทีเดียวขึ้นไปเหยียบยืนบนหลังคาอย่างเท่ตามสไตล์พระเอกที่ดีแน่))

1. ตะกายแบบแมลงสาบ+จิ้งจก กระดึ้บๆขึ้นไป
2. ปีนเลาะไปตามลังตามถังข้างผนัง
3. ใช้วิธีวิ่งแล้วกระโดดเกาะเอา (อารมณ์เดียวกับกระโดดสูงนั่นแหละ......) แล้วกว่าจะกระโดดได้ แน่นอนว่ามันต้องไถลลงมาหลายครั้งพอดู....
4. ฯลฯ

ไม่ว่าจะวิธีไหน ตอนหลังเป็นต้องจบด้วย เอ้าฮึบ! แล้วตะกายขึ้นจากขอบหลังคาทุกที ...เหอเหอ จินตภาพหมา...คิดไปคิดมา ต๊าย ซันโซคุงอนาถโดยแท้....มิน่าละ อ. เขาถึงได้ตัดฉากวาดตอนขึ้นไปเก๊กท่าสง่างามแล้ว.....((แกคิดไปเองคนเดียวอะเดะไอ้หมา.....))

ย้อนไปนิด...หน้า 96 .....ฉากที่ยาโอเนะใช้ยาสลบมอมนะ เป็นความสงสัยเล็กๆว่าทำไมฮัคไคต้องไปรับโกโจคนเดียวด้วยฟร่ะ.....(คนอื่นละปล่อยร่วงๆ)

ลำเอียงนะจ๊ะฮัคไค...หุหุหุ ((ว่าแต่....เราคิดมากไปหรือเปล่าเนี่ย....^^"))

จบเรื่องจิ้นหลอนของหมาไป....งืมๆ และด้วยความเซ็งพิกม่าจัดเราเลยมาสะบัดดินสอแทน....ก็เลยได้ออกมา 1 รูปเนี่ยแหละ ปรับ invert เพราะอยากได้มืดๆ (อีกแล้วตรู)

ทายสิว่าใคร....ทายถูกไม่มีรางวัลให้ แต่มีความภูมิใจ(แน่ใจเหรอ) ฮะๆๆ มาเฉลยคราวหน้าละกัน....

งืมๆ ไม่มีไรจะเขียนละ...ไปปั่นงานต่อละ โชคดีทุกคนอับ.....