++มุมมืดของหมาเอ++

วันนี้ (เมื่อวานสินะ นี่มันตี 1 ของวันใหม่แล้ว...) นั่งอ่าน "รักอลวนคนชื่อโหล" (Omakeno kobayashikun ) เล่ม 4 ...เป็นการอ่านทวนครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้...เล่มนี้ อ.โมริโอะเธอจับตัวละครหลักของเรามายำ...หุหุหุ อ่านแล้วก็กรี๊ด ((รอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ)) ชอบเทวดายามาโตะกับซาตานจิฮิโระจังเลย

พลังเดวิลปื้ดๆๆ >o<

"ถึงแม้ซาตานจะขอเทวดาแต่งงาน ก็จะถูกพระเจ้าลงโทษเหมือนกันหรือเปล่า"

กีซๆๆ หมาคงไม่กรี๊ดขนาดนี้หรอก ถ้าคนพูดกะคนฟังจะไม่ใช่ผู้ชายทั้งคู่ ((แม้คนนึงจะดูไม่เหมือนผู้ชายก็ตาม))

ต่อด้วย...

"คงไม่ได้ละมั้งเนอะ..ถ้าเทวดาจะฆ่าซาตานละก้อ..."

อีกตอนที่ชอบ ก็ตอนสองคนนี้ถือป้ายเนี่ยแหละ ก็ไอ้ฉากที่เชคเสปียร์ต้องไปค้างบ้านไวโอล่า((ใครเคยดูหนังคงจิ้นออกว่ามันเรท...)) แต่การ์ตูนเรื่องนี้มันดันใสกิ๊ง พระเอกเลยต้องลานางเอกกลับบ้านไม่มีสิทธิ์อยู่ต่อ (ฮา)

พูดถึงแต่สองคนนี้ หุหุ พูดถึงตัวเอกหน่อย ฟุบุคิก็น่ารัก...((ต๊องๆอีกตะหาก)) เคนโงะก็เท่ห์จัง สมเป็นพระเอกดีน้าตัว แต่เราชอบคู่ตัวประกอบหลักมากกว่า กรั่กๆๆ ((ใครยังไม่เคยอ่านลองหาอ่านดูนะ การ์ตูนผู้หญิงที่ไม่ซ้ำซากจำเจและสุดยอดที่สุดสำหรับหมา (และพี่ส้มด้วยมั้ง)เลยอ่ะ...))

โฆษณาให้เขาซะตั้งเยอะแล้ว มาพูดถึงผลพวงที่ได้หลังการอ่านบ้าง ก็อ่านะ ในเมื่อเป็นหมาเอ จะคิดอะไรออกนอกจากคู่หูตัวแอลลูคัส-ลอเรนซ์

ก็เลยจับกระดาษ+ดินสอมานั่งวาด....ลูคี่เชคเสปียร์และลอรี่ไวโอล่า แต่ไวโอล่าชุดคุณเธอดันวาดยากเหลือเกิน จนแล้วจนรอดเลยได้ลูคี่มาคนเดียว....แล้วพอเอาเฮียแกมาลงสี ก็กะจะลงปาดๆตามเคย แต่ไม่รู้จะทำไงกับผม เพราะดันแรเงาสั่วๆไปแล้ว จะลงเข้มก็แปลก จะลงอ่อนก็แย่ เลยออกมาห่วยเกินบรรยายอย่างที่ได้ยลนี่แล....((ลงสีผมไม่เป็นโว้ยยย)) แล้วก็เลยได้ junk มากอดเล่นอีกรูป....

((เทียบกับงาน อ. โมริโอะแล้วอนาถจิต....กรรมของหมาเอ วาดไม่สวย ฮืออออ เอาวะ ไม่ได้เป็นนักเขียนการ์ตูนนี่หว่า...))

ป.ล ที่ผมลูคี่สีน้ำตาล เป็นเพราะเราปรับสีทั้งภาพให้เป็นน้ำตาลงะ....แล้วมาดูอีกที ต๊าย สีผมหลอกลวง แต่ช่างหัวมัน....((ซะงั้น))

งืมๆ ไว้ว่างๆอาจจะมาตามหาคู่ให้ลูคี่รูปนี้ แต่ไว้ว่างๆของหมานะ เหอเหอเหอ